SRBA IGNJATOVIĆ   MUJBEGOVIĆEVI ''MOREKAZI''

 


MUJBEGOVIĆEVI ''MOREKAZI''

Zoran Mujbegović (1950) likovni umetnik mladje generacije, kome je posebno zapažena prošlogodišnja izložba u beogradskoj Galeriji Grafičkog kolektiva, trenutno izlaže crteže u prostorijama Galerije Kulturnog Centra Sonja Marinković u Novom sadu.

Na toniranoj podlozi, u pastelnim sklopovima boja, razadjuje se Mujbegovićev tretman predmeta i prostora. Tu je vidan, s jedne strane, geometrizovani svet stroge forme - prostora s ''pravilnim'' kombinacijama i spekulativnim presecanjima. No, unutar tog ''strogog reda'' buja drugačiji svet organski prirodnih oblika. Materija - plazma i fluid, istovremeno, tek mestimice rskavičava i okoštala u obrise školjki, ljuštura, puževljih kučica, organsku dekorativnost vodenog rastinja ili kamenito - peskovitu konfiguraciju podvodnog tla, sva je u menama, mnogoznačno tretirana, promišljenim akcentima oblikovana u okrilju sveta Mujbegovićevih grafičkih simbola. Saodnos disciplinovano - spekulativne, stroge i ''slobodne'' forme izvor je spomenute mnogoznačnosti i dinamičnih vrednosti crteža.



I sam taj crtež u izvesnom smislu je novopronadjen. Kombinacija olovke, krede, olovaka u boji čini zanimljiv, ne samo tehnološki, proces. A bogat, rafiniran i harmoničan tretman gradi evokaciju stamenog i amorfnog s zajedničkim nazivom MOREKAZI. Spomenuta artikulacija prostora daje neku vrstu ''crteža u crtežu''. Naime, redje u prvom, najčešće u drugom planu Mujbegovićevog crteža javlja se pravougaona, omedjena i istaknuta površina koja je središte zbivanja i simbolike. Unutar nje se radja i razrasta svet Morekaza. On je značenjsko središte crteža ali i izvor iz kojeg bujaju, šire se i multiplikuju spomenuti dimamični oblici, zaposedajući ukupni prostor crteža i uspostavljajući odnos sa svim njegovim detaljima - elementima. Tako pravougaoni okvir ''puca'' i traje istovremeno. Ove prostorne spekulacije, niz varijacija s posebnim smislom i značenjem zaslužuju temeljnu analizu.
Srba
Ignjatović